Leven zonder Facebook

"Wie zit er nu niet op Facebook?" Het is zo'n vraag op het web waarvan het lijkt alsof-ie alleen wordt gesteld om zoveel mogelijk bezoek te trekken dan dat het daadwerkelijk een serieuze aanzet voor een discussie is.

De vraag werd enige tijd geleden gesteld door Doug Gross van CNN naar aanleiding van het nieuws dat Facebook inmiddels 500 miljoen gebruikers wereldwijd heeft. Aangezien er iets meer dan 300 miljoen mensen in de Verenigde Staten wonen, lijkt het dus een legitieme vraag.

"Nu zelfs oma's zich hebben aangemeld, kun je je afvragen wie zich nog niet hebben aangemeld voor Facebook", schreef Gross.

Late adopter

Hoewel ik er trots op ben dat ik een late adopter van nieuwe technologieën ben, zit die opmerking over oma's me toch een beetje dwars. Ik behoor namelijk tot een minderheid: ik zit niet op Facebook. (Hoewel, minderheid… er zijn natuurlijk nog 6,5 miljard anderen op deze wereld die ook nog geen Facebook-account hebben.)

Ik heb veel druk gevoeld om me aan te melden voor Facebook. Ik heb het een beetje leren kennen toen ik mijn vrouw hielp met haar Facebook-pagina. En bij die gelegenheid lees ik natuurlijk haar updates en bekijk ik met wie ze vrienden is geworden, terwijl ik ondertussen zeg dat ik zelf nooit op Facebook ga.

Te belangrijk

Waarom heb ik geen Facebook-account? Ik zal u niet vermoeien met het verhaal dat ik te druk ben / te belangrijk ben / te cynisch ben / te veel geef om mijn privacy, want dat is niet de echte reden.

De echte reden is dit: Facebook helpt me niet mijn werk beter te doen. Als ik gebruik ga maken van een nieuwe sociale applicatie aan de ellenlange lijst van apps die ik al gebruik, dan moet het me helpen om beter en sneller te werken.

Ik denk dat dat ook een vraag is die veel leidinggevenden zich op dit moment stellen als ze kijken naar de 'social business app'-hype van vandaag de dag: stellen deze apps onze werknemers in staat om hun werk beter te doen, zodat ons bedrijf efficiënter en dus winstgevender kan opereren?

Twitter

Mijn ervaringen met Twitter zijn wellicht een aardige illustratie. Jarenlang was ik een verklaard tegenstander van het microblognetwerk. En nu? Nu ben ik een overtuigd aanhanger. Waarom? Omdat ik eindelijk begreep hoe Twitter me kon helpen om mijn werk beter te doen.

Twitter stelt me in staat om eenvoudig in contact te komen met relevante bronnen. Twitter brengt me op ideeën voor onderwerpen waaraan ik vroeger nooit zou hebben gedacht. In andere woorden: het voegt waarde toe.

In mijn eigen ervaring en uit de gesprekken die ik met andere voer, speelt Facebook een dergelijke rol niet. Of misschien moet ik zeggen: nog niet.