Zijn social media de IT-equivalent van vrije liefde?

Wat is de reden dat mensen die verder volstrekt normaal en rationeel zijn, zo bang zijn voor social media? Op HR-afdelingen en in directiekamers woedt nu al jaren de discussie of werknemers toegang moeten kunnen hebben tot Twitter en Facebook op hun werk.

En om de een of andere reden denken senior managers dat hun werknemers van het ene op het andere moment stoppen met nadenken als ze inloggen op Facebook vanaf een werkplek. Opeens gaan die werknemers dan zogenaamd bedrijfsgeheimen plaatsen naast afbeeldingen van hun vakantie.

Als bedrijven dezelfde draconische regels zouden hanteren voor andere vormen van communicatie, dan zou het zakenleven zoals we dat nu kennen onmogelijk zijn. Kunt u zich voorstellen dat er een verbod zou bestaan op het gebruik van e-mail of de brievenbus? Zelfs gevangenen hebben toegang tot een telefoon!

Gereedschap

Ik zeg niet dat bedrijven in het geheel geen beleid moeten ontwikkelen voor social media maar ze moeten ophouden de schuld van problemen te leggen bij het gereedschap dat hun werknemers gebruiken.

Iedereen die stom genoeg is om vertrouwelijke informatie te delen via Facebook, zou dat ook doen via e-mail of een ander communicatiemiddel. In 90 procent van de gevallen betreft het overigens informatie die schadelijker is voor het individu dan voor het bedrijf in kwestie (drank lijkt ertoe te leiden dat mannen enorm gaan opscheppen over hun seksleven).

Het feit is dat social media niet meer verdwijnen. Grote kans dat werknemers bij een verbod op het gebruik die sites gewoon checken vanaf hun mobiele telefoon, of anders wel thuis. Kortom: een verbod haalt niets uit.

Vrije liefde

Voor de millennial-generatie is een verbod sowieso geen optie. Werknemers van deze nieuwe generatie hebben hun leven zo verknoopt met sociale media dat ze liever afzien van een baan dan van het gebruik van social media.

Begrijp me niet verkeerd: ik denk niet dat social media de IT-equivalent zijn van vrije liefde. Social media kunnen alleen bestaan in gemeenschappen waarvoor regels gelden. Maar uiteindelijk komt het natuurlijk neer op vertrouwen, en als u een werknemer niet vertrouwt, dan moet u hem of haar niet aannemen.